Aniztasunak berekin dakar aberastasuna. Dibertsitate biologikoa zaintzeak onura eta balio ugari dakarzkigu. Hona hemen aipagarienak:

• Balio ekologikoa. Aniztasun biologikoari eta paisaiari eusten badiegu, honakoa ziurtatzen dugu: ingurumen aldakorrari egokitzeko milioika urteren poderioz izan diren moldatze eta espezializatzeek iraun egingo dutela gerora ere.
  
  
• Erabilpen-balioa: Etekin ugari ateratzen diogu gizakiok biodibertsitateari: zenbait animalia- eta landare-espezie elikatzeko kontsumitzen ditugu; hainbat landare eta mikroorganismotatik ateratako substantziak sendagaiak egiteko erabiltzen ditugu; basoko produktuak industriarako.
  
  
• Balio estetikoa eta dibertimenduzkoa. Ongizatea dakarkie gizakiei naturarekiko zuzeneko harremanak. Nekazaritza- eta turismo-eremu askoren garapen ekonomikoa bultzatzeko erabili ahal eta behar da paisaia- eta natur baliabideen zaintza.
  
  
• Ondare-balioa. Kultur balioa ere badakar biodibertsitateak: ingurune bakoitzeko espezie, arraza eta barietateen historia, nekazaritza eta abeltzaintza tradizionalari loturiko ohiturak, lekuan lekuko gastronomia... Paisaiak, berriz, balio sinboliko, kultural, erlijioso eta historiko garrantzitsuak ditu, baita nortasunaren ingurukoak ere.
  
  
• Balio zientifikoa. Munduaren ezagutza zabaltzeko eta aurrera bultzatzeko balioa (benetakoa edo potentziala) dakarkigute espezie guztiek.

Aniztasun biologikoari kalte egiten diote, besteak beste, honako jarduera eta gertakari hauek:

• ibaien kanalizazioak eta horien ertzak suntsitzeak;
• uraren eta airearen poluzioak;
• nekazaritza intentsiboak eta plagizidak erabiltzeak;
• espezie basatiak saltzeak eta erosteak;
• ingurune jakin batera espezie arrotzak eramateak;
• suteek;
• habitatak zatitu eta suntsitzeak (azpiegitura linealen eraikuntzak eta hirien zein industriaren hedapenak eraginez, batik bat);
• landa-paisaia uniforme eta sinplifikatua bihurtu izanak (basobera eta zuhaixkak desagertzen ari dira);
• padura eta hezeguneak drainatzeak;
• barreiadura-urbanizatzea hedatu izanak.